Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, Νοεμβρίου 11, 2011

ΟΠΛΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΤΑΝ ΑΠΕΤΥΧΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ;

Αναδημοσίευση: www.oplognosia.com 

Holland and Holland Dominion.

Holland and Holland Dominion, ένα αξιόλογο όπλο με ολόκληρες φωτιές τύπου Back Action, που είναι σχετικά εύκολο στην αντιγραφή, και όμορφο, όμως δεν έχει αντιγραφεί από ξένους κατασκευαστές.

Το ερώτημα του τίτλου τέθηκε από επισκέπτη της Οπλογνωσίας και έχει βάση.
Γιατί να πετύχει ένα ελληνικό καλό όπλο, σε λογική τιμή, όταν απέτυχαν χώρες όπως η Ισπανία, που έχει παράδοση στην οπλοκατασκευή, και η Τουρκία που έχει εξαιρετικά φτηνά κοστολόγια και ευνοϊκή μεταχείριση των εξαγωγέων.

Η απάντηση είναι απλή, θα πετύχουμε επειδή το εγχείρημα δεν έχει γίνει από κανέναν, ακόμα.
Οσο τραβηγμένο και αν ακούγεται το καλό δίκαννο σε λογική τιμή είναι ένα παρθένο πεδίο!
Δίκαννο Fernandez.

Δίκαννο Fernandez, μια ισπανική αντιγραφή του πρότυπου Holland.

Και αφού σας σκανδάλισα ας δούμε τις λεπτομέρειες. Τι έκαναν οι διάφοροι κατασκευαστές και πως το έκαναν. Η αρχή έγινε όταν έληξαν οι αγγλικές πατέντες. Κατανοητό αυτό, διότι η αγορά δικαιωμάτων ή η ανάπτυξη νέας ευρεσιτεχνίας από το μηδέν είναι ακριβή υπόθεση. Μόλις λοιπόν έληξαν οι πατέντες οι Ισπανοί και οι Βέλγοι έπεσαν με τα μούτρα στην αντιγραφή όπλων τύπου Ανσον Ντήλυ και Holland.
Κανένας Ισπανός ή Βέλγος δεν σταμάτησε να σκεφτεί το εξής απλό: τι νόημα έχει για τον μέσο άνθρωπο το αυτόματο άνοιγμα, η αυτόματη ασφάλεια και οι αυτόματοι εξολκείς; Επίσης κανένας δεν αναρωτήθηκε αν υπάρχει κάποιο άλλο πρότυπο για αντιγραφή εκτός από τα αγγλικά. Η μόνη τους ανησυχία ήταν πως θα δώσουν αντίγραφα των όπλων των Αγγλων λόρδων σε όσο το δυνατό χαμηλότερη τιμή. Το αποτέλεσμα είναι όπλα που μοιάζουν μεν εξωτερικά με τα αγγλικά, και περιέχουν όλα τα τυπικά προσόντα, χωρίς όμως το ουσιαστικό προσόν του αγγλικού πρότυπου: το ζύγισμα και την ευχρηστία.
Dickson.

Βρετανικό δίκαννο με μισές φωτιές. Το κάτω κάλυμμα της βάσης είναι βιδωτό, ένα στοιχείο που συχνά "ξεχνούν" να αντιγράψουν οι ξένοι αντιγραφείς.

Μετά από δεκαετίες, και αφού το εγχείρημα εξάντλησε την ορμή του στην Ισπανία και Βέλγιο, έρχονται οι γείτονες μας οι Τούρκοι να αρχίσουν τον ίδιο κύκλο. Αντιγράφουν τυφλά τα ιταλικά πρότυπα και λιγότερο τα αγγλικά. Θέλεις σουπερποζέ που μοιάζει φατσικά με ένα ιταλικό; Ψάχνεις καραμπίνα όμοια με τις παλιές Franchi; Υπάρχουν κοψοχρονιά από την γείτονα.
Πως αναπτύσσεται και πως διατηρείται αυτή η επιμονή στα φτηνά αντίγραφα;
Απλά: όταν ο Αμερικανός μεγαλοεισαγωγέας ρωτάται τι κυνηγετικά όπλα θα αγόραζε απαντά με ένα: "μπορείς να φτιάξεις ποζέ μουράτο, να μοιάζει με ιταλικό σε Χ τιμή; Αν ναι, αγοράζω χίλια".
Parkemys.

Ισπανικό δίκαννο με μισές φωτιές Parkemys. Αντιγράφει το αγγλικό πρότυπο αλλά αφήνει πίσω τα δύσκολα, όπως η επίπεδη γέφυρα της βάσης.

Λογική η απάντηση. Η αγορά έχει ήδη προλειανθεί από την επιτυχία των Beretta και Rizzini. Δεν υπάρχει λόγος να ψάχνει κανείς τις αληθινές επιθυμίες του πελάτη. Ο τομέας της αγοράς που στοχεύει ο έμπορος είναι αυτοί που θα ήθελαν ένα μέσο ιταλικό προϊόν αλλά δεν το φτάνει η τσέπη τους.
Να μην βγάζουμε την δημοσιογραφική ουρά απ'έξω. Μια στρατιά δημοσιογράφων του ειδικού τύπου είναι εκεί για να υμνήσει τα "ποιοτικά" όπλα της τάδε χώρας και πως αυτά αντιπροσωπεύουν μια καλή, μια ανεπανάληπτα φτηνή ευκαιρία.
Η αγορά όμως δεν είναι τυφλή. Τα πλαγιόκαννα που έφτιαξαν αμερικανικά κεφάλαια στην γείτονα, όπως το πλαγιόκαννο Smith and Wesson και άλλα, έχουν πάρει την κατιούσα στην Αμερική. Από αρχική τιμή 2700 δολλάρια τώρα σπρώχνονται στα 1300 και με έκπτωση! Η αγορά τιμωρεί την επιπολαιότητα.

ΤΟ ΠΑΡΘΕΝΟ ΕΔΑΦΟΣ

Βελγικό δίκαννο.

Βελγικό δίκαννο, κακής ποιότητας, δεν έχει επίπεδα καννών, η κάτω επιφάνεια ακολουθεί τις "σωλήνες" των καννών.

Το απείραχτο τοπίο στο πλαγιόκαννο, ένας χώρος που είναι ανοικτός ακόμη και σήμερα, είναι το πεδίο των 1000 με 2000 Ευρώ, αλλά με προϋποθέσεις. Ζητά ένα καλό, με κεφαλαίο Κ δίκαννο. Ενα όπλο ζυγισμένο που όταν το πιάνεις με κλειστά μάτια ορκίζεσαι ότι είναι εγγλέζικο. Αυτό το πεδίο είναι όχι μόνο ανοικτό, αλλά κανείς δεν φαίνεται ικανός να το εκμεταλλευτεί, διότι κανείς δεν τολμά το προφανές: να γυρίσει την πλάτη στην θαλάμη των 76 χιλιοστών και το βάρος των 3,5 κιλών και να προσφέρει ένα πραγματικά κυνηγετικό όπλο στον Αμερικανό κυνηγό.
Αυτά για το προϊόν. Το δεύτερο βήμα είναι η σωστή μέθοδος προώθησης. Στην εποχή του Διαδικτύου είναι εντελώς στείρα η παραγωγή σε άγνωστα μέρη από ανώνυμους φτηνούς εργάτες. Σήμερα είναι απόλυτα δυνατή η παραγωγή με την μέθοδο της μαζικής κατά παραγγελία παραγωγής. Ακόμη και σε αντικείμενα όπως δίκαννα των 1500 Ευρώ θα έπρεπε να υπάρχει η δυνατότητα του αγοραστή να συνδεθεί με το εργοστάσιο και να ΔΕΙ, όχι να διαβάσει ή να ακούσει από τρίτους, αλλά να ΔΕΙ σε πραγματικό χρόνο το όπλο του να κατασκευάζεται. Αν αυτό μπορεί να εφαρμοστεί από 12χρονους πιτσιρικάδες στο Facebook, σίγουρα είναι ρεαλιστικό σε μια μπίζνα. Αυτά και πολλά άλλα μπορούν να εφαρμοστούν σε μια έξυπνη παραγωγή. Αλλά να μην τα λέμε όλα τα μυστικά.
Hatsan.

Τούρκικο σουπερποζέ. Δεν χρειάζονται σχόλια.

Τα παραπάνω σε συνδυασμό με ένα νομικό πλαίσιο εξ ίσου δίκαιο και λειτουργικό με αυτό των δυνητικών ανταγωνιστών μας, όπως πχ Ιταλία, Ισπανία και Τουρκία, θα μας έβαζε στο παιχνίδι. Οσο καλή τεχνολογία και ιδέες αν έχει κανείς, δεν θα τα βγάλει πέρα αν η εξαγωγή των προϊόντων του απαιτεί αδειοδότηση από τέσσερα υπουργεία τα οποία δεν έχουν την στοιχειώδη ευγένεια να απαντήσουν στην αλληλογραφία τους.
Αναδημοσίευση: www.oplognosia.com

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου